Ik zou dat best nog wel eens willen proosten. Met de mannen uit mijn leven waarmee dat niet meer kan. Zeker met hen zou ik best nog wel eens willen proosten. Al was het maar heel even. Samen zitten, met een glaasje wijn, een biertje. Even horen hoe het gaat gezellig, herinneringen delen van vroeger, lachen om elkaars humor, voelen dat het goed is omdat je elkaar kent. Zeker de mannen die zo plots zijn verdwenen, bij wie het geen natuurlijk proces was, zoals bij mijn vader. M

Je zou mijn vader duurzaam kunnen noemen. Immers hij werd bijna 90, heeft in zijn leven geen medicijnen gebruikt en de huisarts kende hem alleen van de laatste paar maanden. Zelf denk ik bij duurzaam aan het voorbeeld dat hij me gaf door hoogst zelden iets nieuws te kopen, maar zoveel mogelijk te recyclen en hergebruiken. Vele malen heb ik met mijn vader over een rommelmarkt gelopen, ben ik naar kijkdagen van veilingen geweest, leerde ik om te kijken naar leuke spullen. Mijn

De dag waarvan we wisten dat die ging komen is gekomen. De dag waarop mijn vader het aardse leven liet voor wat het was. De dag waarop alles anders werd en de dag waarop het leven doorging. Al enige tijd merkte ik dat ik aan het terugblikken was, denkend aan mijn vader. Ik heb een heel bekend beeld voor ogen. Mijn vader in een grijze stofjas en een alpinopet op zijn hoofd. Dat is voor mij heel herkenbaar. Op den duur ontbrak er aan de stofjas een groot stuk stof. Door hem pe

De mensen van het dorp kennen de vogel. Met zijn mooie gekleurde veren en grote snavel. Al vele jaren vliegt de vogel over het dorp. Soms...

Vandaag draag ik jouw spijkerbroek. Het lag nog in mijn kast en ik pas het precies. Jouw spijkerbroek met het logo van Paramassaroute op...

Nooit meer ik wist niet dat nooit meer zo lang duurt Sterkte deze tijd dat is wat men zegt alsof daarna de tijd voorbij is Alsof daarna...

We staan in zijn werkplaats naast het huis. Een prachtige plek waar hij al vele uren heeft doorgebracht. De spullen aan de wanden...

Hij was een jaar of 9. De kleine jongen met de helderblauwe ogen. Het was op een zaterdagmorgen dat hij van huis gehaald werd omdat er...

Samen staan we naar zijn moeder te kijken. De laatste blikken voordat ze als kinderen de uitvaartkist gaan sluiten. Als ik daarvoor...

De witte sneeuw, krakend onder mijn voeten en helder voor mijn ogen geeft me een gevoel van onschuld en zuiverheid. Het nieuwe jaar is...

Ze bereikt een respectabele leeftijd, zoals we dat noemen, 93 jaar. Een keurige vrouw, zo ziet ze eruit en dat zie ik op de foto’s in...

Beroepsmuzikanten zijn het, zijn dochters. Ik ken ze niet maar beiden spelen viool en zal ik ontmoeten nadat hun vader is overleden. Hun...

Of ik wil blijven slapen vraagt de verpleegkundige. Ik schrik er een beetje van. Blijven slapen? Ik kijk om me heen in de kamer. Gevuld...

Als ik in de auto zit op de terugweg van een afspraak bedenk ik hoe het zou zijn als je me op dat moment zou bellen. Zou zeggen dat je...

Ach, dan kom ik zomaar iemand tegen die het nog niet weet. Hij schrikt enorm als ik vertel dat jij bent overleden. Dit kan toch niet waar...

De mensen die mij kennen weten dat ik fan ben van recyclen. Waarom iets nieuws kopen als er al genoeg gebruikte spullen op de wereld...

Het is een privé nummer dat mij belt. Dat zal het ziekenhuis zijn, ze hebben me verteld dat ze me gaan bellen via een afgeschermd...

We waren vrij geen bezit ik was niet van jou jij niet van mij We waren samen ik hoorde bij jou jij bij mij We hadden bezit maar het is...

Wie kent hem niet en wie heeft geen traantje weggepinkt bij het zien van het waargebeurde verhaal over de hond Hatchi, die vele jaren bij...

Het was niet de eerste keer dat we samen in een ambulance zaten. Wel de eerste keer dat de sirenes aanstonden. De vorige keer moest je...