Uitvaart regelen? Bel direct

Yin en Yang

Ben je daar? Hij schuifelt rond, voorzichtig, pas op….de tafel, kijk uit waar je loopt. Hij zoekt haar. Waar is ze dan? Ze was er altijd, bij hem. Is ze in de tuin? Ja, vast. Ze houdt van de tuin, van bloemen, van vogels. Daar is zijn stoel….eindelijk, hij is er. Voorzichtig gaat hij zitten. Kijkt uit het raam. Hij ziet haar niet. Toch ruikt hij nog vaag haar geur.

Daar komt iemand aan. Ze lijkt op haar, die vrouw die elke dag bij hem komt, hem liefdevol verzorgt. Hij kent haar….of toch niet…..hij weet het niet meer zeker……ze komt hem wel bekend voor, maar toch. Dan zegt ze ‘kom Pap, ik help je even’.
Wat is ze lief. Die vrouw die elke dag bij hem komt, zorgt dat hij eet, kijkt hoe hij slaapt.

Hij snapt het niet meer. Waar is ze dan? Hij wil dat ze er weer is, ze horen samen. Hij mist haar.
Hij weet nog hoe ze jong was, hoe ze samen jong waren, lang geleden. Zij vrolijk, lachend, hij serieuzer. Wat doet hij hier nog?
Hij wil graag bij haar zijn.
Dan slaapt hij heel rustig in. Zonder pijn, zonder strijd. Op exact hetzelfde tijdstip als zijn vrouw een paar maanden daarvoor deed.
Ze waren altijd samen en zijn nu weer samen. Samen en ieder op hun eigen manier.

Zij lag in een witte kist. Hij kreeg dezelfde in het zwart. Als yin en yang bij elkaar passend. Zij een prachtig wild boeket in vrolijke kleuren, hij een zelfde pracht met zijn geliefde orchideeën. Zonder afspraken op aards niveau reden ze beiden een route van hun eigen voorkeur. Zonder afspraken hier stond de aankondiging in de krant op exact dezelfde plek.
Zonder afspraken hier verliep alles tot in detail exact zoals het bij hen als persoon hoorde.
Beide keren liet de zon zich zien bij het graf. De zon die over beide levens heeft geschenen.
De zon die blij is dat ze nu weer samen zijn.

Deel dit verhaal
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on whatsapp

Van oud naar nieuw

Op de laatste dag van het jaar mag ik nog een keer naar Stilleweer.Een ruime aula met uitzicht op het water. De

Een laatste vraag

Hij reed altijd over het parkeerterrein van het ziekenhuis waar ze werkte. Zo is hun relatie begonnen, inmiddels bijna 50 jaar geleden.

Scroll naar top