Uitvaart regelen? Bel direct

Liefde

Als gevolg van o.a. de griepepidemie is het sterftecijfer in Nederland momenteel verhoogd.
Dit betekent extra drukte voor ons, uitvaartbegeleiders.
Soms sta ik daardoor voor een dilemma. Nog een overlijdensmelding aannemen of deze door een collega laten doen. Ik kies vaak voor het laatste, tenzij een familie heel graag wil dat ik zelf kom.

Want elk mens is uniek, ook elk sterven is uniek. En de familie die ermee geconfronteerd wordt ook.
De afgelopen weken heb ik weer gemerkt hoe belangrijk het is om in rust aanwezig te kunnen zijn, met aandacht. Zodat de liefde die ik voel vanuit de nabestaanden, voor hun dierbare, ruimte kan krijgen.

Liefde die zich op verschillende manier uit. In kleine dingen, die mensen nog graag zelf willen doen, omdat ze het nog kunnen doen en straks niet meer. Liefde ook vanuit de overledene.
Zo werd ik weer geraakt door een dankwoord, geschreven door iemand die zijn einde voelde naderen.
Hij wilde graag dat ik het zou voorlezen, tijdens zijn afscheidsdienst. Zo ontroerend vond ik het, eervol ook. Om laatste woorden van iemand, gericht tot zijn nabestaanden, te mogen uitspreken tot deze mensen. Ik voelde de siddering van emoties door me heengaan en was dankbaar dat ik deze taak mocht uitvoeren. Woorden die hij misschien nooit rechtstreeks heeft kunnen of durven uiten, nu gesproken.

Zo keek ik samen met een dochter bij het bed waar haar moeder in lag. Een vrouw die alles had gegeven in haar leven. Altijd klaarstond voor haar omgeving, zowel mens als dier. Ze had aangegeven dat ze na haar overlijden organen wilde doneren. Wachtend op die operatie stonden we bij haar bed, haar dochter en ik. Kijkend naar de vrouw die zoveel liefde heeft gegeven en ook nu nog graag wilde delen.

En beleefden we het afscheid van een jongeman, die bij zijn leven niet veel contact had met zijn omgeving. Zijn overlijden kwam totaal onverwacht, er was ook slechts een beperkt budget voor een uitvaart. Ook daar zat het uiten van liefde in kleine dingen, zoals het leggen van een roos of een laatste aai over zijn haar.

Het nieuwe jaar begint dus met liefde. Laten we dat zo houden.

Deel dit verhaal
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on whatsapp

Van oud naar nieuw

Op de laatste dag van het jaar mag ik nog een keer naar Stilleweer.Een ruime aula met uitzicht op het water. De

Een laatste vraag

Hij reed altijd over het parkeerterrein van het ziekenhuis waar ze werkte. Zo is hun relatie begonnen, inmiddels bijna 50 jaar geleden.

Scroll naar top