Uitvaart regelen? Bel direct

Het is zoals het is

Het is haar broer. Haar enige broer. Samen zijn ze opgegroeid. In de tijd dat ze als gezin samen het hoofd boven water moesten houden, vlak na de oorlog. Daardoor hebben ze een hechte band. Het is gewoon zoals het is.
Als hij, vrij onverwacht, komt te overlijden belt ze mij. Immers ze heeft me laatst gezien bij een uitvaart. Van een goede vriendin van haar. Ze was toen geraakt door mijn rust en ongedwongen uitstraling. Vond dat erg prettig, dus toen haar broer overleed wist ze het meteen. Ik bel haar.

We zitten samen om de tafel. Met haar man en kinderen. Voordat we ook maar iets gaan regelen wil ik altijd graag weten wie er is overleden. Dus ik vraag of ze willen vertellen over haar broer, zijn zwager en hun oom. Tja….iets vertellen. Dat valt nog niet eens mee. Want hij was gewoon wie hij was. Niet meer en niet minder. Eerst maar eens koffie dan. Dan komen de verhalen op gang. Ieder heeft zijn eigen beleving, eigen ervaring en herinnering. Het vormt een mooie basis om samen te bepalen hoe ze de uitvaart willen vormgeven. Afscheid willen nemen. Op een manier die past bij hem, maar ook passend voelt voor hunzelf. Als enige zus blijft ze nu alleen achter. Haar ouders zijn allang geleden overleden en andere broers of zussen zijn er niet.

Door de verhalen ontstaat ook bij mij een beeld, we spreken af dat ik zijn levensverhaal ga vertellen tijdens de uitvaart. Een uniek verhaal, want ieder mens is uniek. Ik voel me betrokken en ben alle dagen van het overlijden tot de uitvaart aanwezig. Soms kort, een andere dag wat langer. Om stap voor stap door te nemen wat er al gedaan is en wat nog komt. De keuzes door te nemen.

De dag van de uitvaart schijnt de zon. We rijden in stoet vanaf zijn huis en staan onderweg stil bij een Kastanjeboom. Op de plek waar eerder zijn geboortehuis stond. De plek waar hun roots liggen. In het nabij gelegen dorp komt iedereen samen. Het is dezelfde plek waar ook de uitvaart van hun ouders heeft plaatsgevonden. Een plek met herinneringen. De plek ook waar nu een nieuw leven gaat beginnen. Een leven zonder broer, zwager en oom. Hij leeft alleen nog voort in de herinneringen.

Deel dit verhaal
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on whatsapp

Van oud naar nieuw

Op de laatste dag van het jaar mag ik nog een keer naar Stilleweer.Een ruime aula met uitzicht op het water. De

Een laatste vraag

Hij reed altijd over het parkeerterrein van het ziekenhuis waar ze werkte. Zo is hun relatie begonnen, inmiddels bijna 50 jaar geleden.

Scroll naar top