Uitvaart regelen? Bel direct

Familienaam

Aan het eind van het jaar blikken we terug en herdenken we diegenen die we moeten missen.
We doen dit door hun naam te noemen. Door middel van het uitspreken van die naam maak je namelijk verbinding met die persoon. Onze naam wordt ons bij de geboorte gegeven door onze ouders en bij het einde van een leven is die naam vaak het laatste wat we noemen. Je naam is gekoppeld aan je ouders en je voorouders, het verbind je met je familie. Door die naam hoor je bij elkaar. Je naam is niet een willekeurig iets, het geeft je ook een identiteit. Immers als ik iemand een hand geef en mijn naam noem roept dat vaak iets op. ‘Ah, ben jij familie van…..?’ Of ‘oh, jij bent een echte…..’

Als klein meisje ging ik elke zaterdag met mijn ouders naar de markt, daar kreeg ik standaard een rolletje drop. Mijn vader vertelde dan dat zijn oma, mijn overoma, een winkeltje had in de Rolderstraat. Ze was al jong weduwe en had de zorg voor zichzelf en haar zoontje, later mijn opa.
Verder wist mijn vader veel te vertellen over welk pand in Assen dan ook. Wie er gewoond had, welke winkel er had gezeten. Nog steeds heeft hij een uitgebreide ansichtencollectie van oud Assen.

Er ontbreken delen uit onze familiegeschiedenis, daar is niks van bekend. De mannelijke lijn werd ook steeds dunner. Zo dun dat ik nu de laatste ben die de naam Geerts mag dragen. Of beter gezegd: ik ben de jongste met deze achternaam, met mij zijn alleen mijn vader en zijn oudere zus er nog. Daarna eindigt de lijn. Er zijn geen mannen meer die de naam kunnen laten voortbestaan.

Hoe mooi is het dan dat deze naam, onze familienaam Geerts, nu te lezen is aan de voor- en zijkant van een monumentaal pand in Assen. Namelijk aan de kop van Vaart, in het hart van Assen.
Daar waar mijn voorouders gewoond en gewerkt hebben, daar waar ze geboren en begraven zijn, daar leeft deze naam nu voort. Uit eerbied en respect voor hen die mij voorgingen, aan wie ik mijn leven en mijn naam te danken heb.

‘Ben jij er een van Geerts uit Assen? Ja, dat ben ik’

 

Deel dit verhaal
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on whatsapp
Meer verhalen

Met andere ogen

Ze ziet de dingen anders. Misschien wel omdat ze meer ziet. Ze heeft niet direct haar mening klaar maar kijkt, voelt en

Autonomie

Begin 30 was ik, toen ik ging werken bij GGZ Drenthe, afdeling ouderenpsychiatrie. Daarvoor werkte ik bij Rabobank en was bekend met

Het is anders

Het is anders als je moeder in een verpleeghuis zit en je haar niet mag bezoeken… Het is anders als je salaris

Scroll naar top