Uitvaart regelen? Bel direct

Autonomie

Begin 30 was ik, toen ik ging werken bij GGZ Drenthe, afdeling ouderenpsychiatrie. Daarvoor werkte ik bij Rabobank en was bekend met termen als debet en credit. Nu kreeg ik te maken met mono- en multidisciplinaire overleggen, voor mij nieuwe termen. Maar de allerbelangrijkste term, zo werd me verteld, iets wat ik goed moest weten en onthouden was ‘autonomie’. De autonomie van de bewoner, dat is wat voorop staat.

Een autonoom persoon probeert zaken na te streven die voor hem of haar belangrijk of waardevol zijn en bewandelt op die manier een eigen levenspad.
Zo staat geschreven.

Het was een kleine afdeling, met zo’n 30 bewoners. Waar steeds gekeken en geluisterd werd naar de wensen en mogelijkheden van elke bewoner. Niet van bovenaf bepalen, oordelen of iets opleggen.
Met heel veel plezier heb ik er gewerkt, zoveel geleerd ook in al die jaren.

Ik moest er aan denken, toen ik terugreed van een familie. Een jonge jongen overleden. Qua leeftijd had ik zijn moeder kunnen zijn. Zijn angst voor het leven was groter geworden dan zijn angst voor de dood. Ja, het klopt zoals ik het zeg. Zijn angst voor het leven was groter geworden dan zijn angst voor de dood. Hoe is het mogelijk. Hij is ‘verzopen’ in een wirwar van regels en wijzigingen. Zijn hulpverlener kon hij alleen af en toe nog telefonisch spreken, wat hem duidelijk maakte dat het leven zeer levensbedreigend is geworden.

Wat is er gebeurd met de autonomie zo vroeg ik me af. Van ouderen, van jongeren, van ons allemaal. Wie ons 3 maanden geleden had verteld dat we gasten in ons eigen huis moeten tellen omdat we anders een boete en een strafblad riskeren, die hadden we voor volkomen gek verklaard.

Is autonomie dan een recht wat we krijgen als de overheid ermee instemt of zit autonomie in ieder mens maar zijn we de verbinding ermee (even) kwijt?

Deel dit verhaal
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on whatsapp
Meer verhalen

Met andere ogen

Ze ziet de dingen anders. Misschien wel omdat ze meer ziet. Ze heeft niet direct haar mening klaar maar kijkt, voelt en

Het is anders

Het is anders als je moeder in een verpleeghuis zit en je haar niet mag bezoeken… Het is anders als je salaris

Scroll naar top